अव्यक्त

भावनांना शब्दात बांधता येत नाही
आनंदाचा हिशोब मांडता येत नाही
मजा पहिल्या पावसात भिजण्याची,
कविता लिहून सांगता येत नाही

थकवा

आयुष्याच्या चढणीवर जेव्हा मन थकतं
मागे वळून आठवणींची वळणं  बघतं
आजवरच्या प्रवासावर स्वतःशीच हसतं
दूरचं शिखरसुद्धा तेव्हा जवळ भासतं

भीती वाटते

मन मेलेल्या जगात ..
जगायचीही ... भीती वाटते

भावनांना लागलीय स्वार्थाची बुरशी
कुणालाच कुणाची पर्वा नाहीये फारशी
ह्या आपमतलबी दुनियेत कुणाला ...
आपलं म्हणायची ... भीती वाटते

देवाचा बाजार झालाय, अन् धर्माचं राजकारण
पैशाचा बनलाय देव, अन् तत्वांना फक्त मरण
माणूसकी नसलेल्या समाजात
स्वतःला माणूस म्हणायची ... भीती वाटते

राहूनच गेलं

उद्याची चिंता करताना
आजचं जगायचं राहूनच गेलं
भविष्याची चित्रं रंगवताना
आठवणी साठवायचं राहूनच गेलं

पहिल्या पावसात...
तुटलेली छत्री संभाळताना
सुटलेली train  पकडताना
मृद्गंध मनसोक्त अनुभवत
बेधुंद भिजायचं राहूनच गेलं

Attractive career  मागे
अभ्यासात डोकं खुपसताना
Office ची कामं उपसताना
जिवाला जीव देणारे
मित्र जपायचं राहूनच गेलं

कधी वाटतं ...
घड्याळाचे काटे मागे वळवावेत
गमावलेले क्षण परत बोलवावेत
इतकं सुख दिलं क्षणांनी, पण त्यांना
Thank you म्हणायचं राहूनच गेलं

उन्हाळ्याची सुट्टी

उन्हाळ्याची सुट्टी
शाळेला बुट्टी...
अभ्यासाशी कट्टी
मजेशी बट्टी ...

मी ..

पायखालचा मार्ग बदलतोय
स्वप्नातला स्वर्ग बदलतोय
मागे वळून पाहिलं की वाटतं
माझ्यातला मी बदलतोय

आठवणी ..

दुरावलेले जिवलग समीप वाटतात
डोळ्यात नकळत अश्रू साठतात
कितीही टाळल्या तरी ,
मनात कधीकधी आठवणी दाटतात

मजा ..

हरून पुन्हा लढण्यात मजा आहे
संकटावर हसण्यात मजा आहे
काळरात्रीची चिंता न करता
पहाटेसाठी जागण्यात मजा आहे

क्षण..

आजचा क्षण जगावा कालचा विचार न करता
आजचा क्षण जगावा उद्याची चिंता न करता
आजचा क्षण जगावा कुणाची पर्वा न करता
आजचा क्षण जगावा फक्त ... आजच्यापुरता

आजचा माणूस...

विचार आहे,शब्द नाही
भाव आहे, व्यक्त नाही
सुख आहे ओसंडले पण ..
मन अजुनी शांत नाही

कविता ...

अंधारलेल्या मनात विचारांचा दिवा धरू नये
भावनांच्या मातीत शब्दांचे बीज पेरू नये
आशय संपलेल्या जगासाठी
कविता पुन्हा करू नये

सुख ...

आंबट गोड आठवणी चाखण्यात असतं
भविष्याची स्वप्नं पाहण्यात असत
आज काय हवं हे जाणण्यात असतं
सुख खरतर मानण्यात असतं